tan gönderdi: "

Işığı hiç söndürülmeyen oda. Gece gündüz yanan cılız ampul. Günlerdir açılmayan, açılması unutulan perdeler. Tek parçalı izlenimi veren sık büzgülü perde tavandan yere... Dışarıda yağmur. Sağanağa dönüştüğü sesinden belli. Odanın birden aydınlanması, yeterince kararmadan birkaç kez üst üste, güçlenerek aydınlanması. Ardından gürüldeyerek gelen karanlık. Kulakları zonklatan, camları titreştiren gök gürültüsü."

nejdet gönderdi: "

Beş-bin nüfuslu bir kasabada geceler sessiz ve uykular derin olur. Uykuya dalalı birkaç saat geçmişti ki ter basmış şekilde uyandı. Lavaboya gitti ve ellerini yıkadı. Aynaya bakması ile irkilmesi bir oldu. Boynuna siyah bir cisim yapışmış duruyordu. Bir telaşla yatak odasına döndü, hışımla lambayı yaktı. "

nejdet gönderdi: "

Betondan bir duvara yaslanmış ve taş üzerinde oturuyordu. Asfalt yoldan yalnızca araçlar geçiyordu önünden. Yanız-başına ve düşünüyordu. Milyonların yaşadığı, tıkış-tıkış doluştuğu, kaldırımları parayla satışa çıkmış bir şehirde yalnızlığını milyonlarla çarpmaktaydı. Belki onun da sığındığı bir dört-duvar vardı hayatında ama o, daha geniş bir alanda/mekanda soluklanmak istemişti; belki de dört-duvarı olmadığı için oradaydı!?...Öyle ya da böyle o, yapa-yalnız görünmekteydi."

erdorum gönderdi: "

Ayağına takılan taşı cebine attı. Önce terli parmaklarıyla tozunu temizledi. Siyah, biçimli ama neye benzediğine karar veremediği kaygan bir taş. Sapan yuluğuna sığmayacak kadar büyük, az ilerisinde havlayan köpeği kaçıramayacak kadar küçük kara beyaz damarlı kaygan bir taş. İşe yarar mıydı düşünmedi ama attı cebine. O kadar doluydu ki cebi, bir ufak taşın ne ağırlığı olurdu. Cebin olduğu yerle içine atılanın özelliği aynıydı."

YilmazErbay gönderdi: "

Devam edeceğini bilerek nefes duraksamalarımın aldığın oksijeni paylaştım. Gölgen olmuştu bir seksen bu beden. Takip edilen aşktım. Yazarların romanlarındaki kahramanlardan biriydim artık. Her sayfada adı geçen, esrarengiz ve aşka mahkûm çaresiz bir ben. Tanımaya çalışanların hayal dünyasında farklı suretlerde çıkıyordum ortaya. Nedeninde ulaşılma duygusu vardı aşka ve aşkı yaşayana."

tan gönderdi: "

“Kola içecek ,” dedi girer girmez. Garsonmuş , ahçı yamağıymış şu an önemsizdi. O delikanlı oturmaya gelen biri de olabilirdi ya da işveren . Temizlikçinin bile özel giysisi yoktu. “Soğuk olmasın. Bana da bir—Neyse sonra söylerim.” "

tan gönderdi: "

“Kola içecek ,” dedi girer girmez. Garsonmuş , ahçı yamağıymış şu an önemsizdi. O delikanlı oturmaya gelen biri de olabilirdi ya da işveren . Temizlikçinin bile özel giysisi yoktu. “Soğuk olmasın. Bana da bir—Neyse sonra söylerim.” "

tan gönderdi: "

Masa, kutu açacağı ile bitmişti.

’Yaz: bir yastık. Ayraç içinde: kılıflı. Altına:yün örtü. Altına:yatak.’

’Yer yatağı diyeyim mi?’

’Deme.’

’Çekmecelere de baktınız, değil mi?

’Baktık.’"

tan gönderdi: "

Elli beş yazıyor. Neyse az kaldı.

Daha hızlı gidemem. Araçlar yoğunlaştı. Çoğu da kamyon, otobüs.

Hava kararıyor.

Bir an önce varsam... Şaşıracak. Özde şaşıran ben olsam da."

yigithan_akman gönderdi: "

Kapalı kapıların ardında saklıydı hüzün bulutları, içlerine çektikleri her nefes acıydı onlar için, rüzgarlar acımasızca savuruyordu saçlarını. Fahişeydi onlar(!) "Hayat" Kadınları... "

tan gönderdi: "

“ Uyumadın biliyorum ,” dedi , “sıkma öyle kirpiklerini alnın kırış kırış.” Az önce kalkmıştı , yine kanepenin ayakucuna ilişti. Soluk mavi yorgan soğumamıştı. “Baştan anlatayım ama bu kez biter bitmez uyu , oldu mu ! Öteye git. İstersen yan yat. Sırt üstü uyuyamıyorsun.” Oğlu yana kayıp yer açınca her akşamki tonlamasıyla masala başladı : “Bir gün bizim alık , çıkmış avlamaya balık.” Genizden gelen sesi gizemliydi , “Atlamış bir sandala , düşlere dala dala... Atmış oltayı suya , işin şaşılacak yanı bu ya ! Unutmuş almaya yem , solucan . Kimde tasa , kimde üzülecek can—”"

tan gönderdi: "

Gözleri ışıl ışıldı. Bir elinde fırça , gülümseyerek sordu : “ Du yu sipik İngliş ?”

“Yees...” diye kahkaha attı genç kız , sonra da eğilip onun kıvırcık saçlarını okşadı.

Kaldırımdaki arkadaşı imrenerek onlara bakıyordu. Boya sandığına eğretice oturmuş, gözlerini genç kıza dikmişti. Dayanamayıp seslendi : “ Şanslısın yine. İşin iş.”"

tan gönderdi: "

Yorumcuyla iletişim sağlanınca gerilim arttı. Kulağı içeriden gelen seslere gitse de gözünü canlı yayından ayıramıyordu. Koltuğa gömüldü. Sevdikleriyle birlikte olmanın erincindeydi. Hepsi yan odadaydı."

tst gönderdi: "

1974 yılıydı. 19 yaşında genç ve güzel köylü kızı İstanbul’a yerleşmek istiyordu. Açık hava sinemasında gördüğü İstanbul yaşantısına çok özeniyordu. Fakat hayalindeki İstanbul yaşantısı beklediği gibi çıkmayacaktı. "

tan gönderdi: "

Karşıya geçecektik. Elimi tuttu. Yadırgadığımı belli etmemeye çalışıyordum. İşlek bir yol değildi. Bıraksın istiyordum. Hiç değilse yolun öbür yakasına geçer geçmez bıraksın... Bırakmadı."

nejdet gönderdi: "

Sabah kahvaltısından sonra kendisini sokağa attı. Gün-güneş bir gündü. Uykusunu almış ve dingindi. Yorulana kadar, çarşı-pazar, sokak-sokak dolaşmayı düşünüyordu. Zannatçılar çarşısına varana kadar mırıldanarak şarkı söyledi. Zaman zaman yoluna çıkan kuşlara, kedilere, köpeklere laf atmayı da ihmal etmedi. Elinde boyu kadar bir sopa vardı ve önüne çıkan ufak taşları onunla sağa-sola savurdu. Her karşılaştığı kişiyi ayrımsız ve gülümseyerek selamladı. Komşulardan tutun da çarşı esnafına, öğrencilerden öğretmenlere, duvar ustalarından taş yontuculara kadar herkes onu tanıyordu. Tanımayanlar bile onun yalın gözlerine baktıklarında gördükleri o tebessümün etkisine kalıyordu."

tan gönderdi: "

Yavrusuydu kadının. Anaydı. Oğluydu o. Onundu. Her şey onun için, her şeyi onunla ilgiliydi . Başkasının olamazdı."

tan gönderdi: "

Sayarak tepsiye diziyordu. Kırk altı,kırk yedi. Dıştan içe doğru. Elli sekiz,elli dokuz. İrileri ortaya. Kenarlara birkaç yarım limon. Emeğin, özenin, birlikteliğin, beklentinin , sevginin simgesiydi şu midye dolmalar. "

nejdet gönderdi: "

Sus!

Zıbaran bu emir kipli sözü hiç sevmiyordu. Ona sus dediklerinde “neden?” diye soruyor ve tüm gerekçelere kendince bir yanıt vererek konuşmasını sürdürüyordu. Zıbaran’a “sus” demenin onun daha çok konuşmasına neden olacağını çevresindeki herkes öğrenmişti. Kimse ona sus diyemiyordu. Zıbaran çevresinde olup biten her şeyi merakla izliyor, sorguluyor, düşünüyor ve bunlar üzerinde konuşmayı seviyordu."

yanantoz gönderdi: "

Köpekler gözünün içine içine bakarlar insanın. Kediler gözünü kaçırır.

Koşar gelir ayakucuna, kendini yere atar. Yuvarlanır, debelenir, cilvelenir. Kendini sevdirmek için bütün numaralarını döktürür.
Sever mi sevmez mi bilinmez ama sevilme arzusuyla tutuştuğu besbelli.
Dişi kediler erkeklerden daha yumuşak huylu daha sevimli, daha cana yakın. Miyavlaması bile ince ve sadece senin duymanı istercesine."

tan gönderdi: "

Sesleri çirkindi. Çığlık çığlığa uçuşuyorlardı. Kulaklardaki hoşnutsuzluğu görünümleri giderebiliyordu. Kanat çırpışlarındaki inceliğe , süzülüşlerindeki ustalığı ekleyince sesler bir çırpıda güzelleşiyordu. "

tan gönderdi: "

Çayından dolu bir yudum aldı. Ilınmıştı. Elinde bardak , “Büyük bir kentin ,” diye fısıldadı , “daracık bir sokağındadır bütün yaşantım.” Bir içişte bardak yarılanmıştı. Kaşığıyla bardağın ağzını kapamaya çalışıyordu. Bırakır bırakmaz dengelenemeyen kaşık bardağın içine düştü. Sesi güçlendi ; “Bütün yaşantım , bütün!” "

yanantoz gönderdi: "

Araba sesini duyunca evin dış kapısını açtı. Dış kapı sokağa açılıyor. Yüzünde her zamanki masum gülümseme bu sefer biraz acıya çalıyordu. Hatırını sordum. Ardından” bir kahve yap da iki çene çalalım” diyecektim.
Diyemedim. "

Mahzunprenses gönderdi: "

Sabahı ilmekleyen saatler,Poyraz yaylasında hava soğuk mu soğuk.Ayaza vurmuş mevsim ve şöminenin ışıkları ile aydınlanmış köşe de en demlisinden bir muhabbet... Alçak tiz sesle.. Avaramu/Raj çalıyor en çok sevdiğim Hint şarkısıdır.Cabbar pek anlamaz ama hatırımı beller, söyle kız ne diyor.. diye diye dinler. "

mamiran gönderdi: "

“Shakespeare’ın yaşamı sırlarla doludur. Onun yaşamını, yazdığı eserleri yorumlayarak, tahminler üzerinden anlatmak yanlıştır. Herkes onunla ilgili ipe sapa gelmez şeyler anlatarak, rant sağlamaya çalışmıştır. Bunlar okuru yanıltmak, aldatmaktır. "